«Arqueò d’Aquí», es un blòg d’arqueologia tot en lenga d’òc ambe un site documentari sus lei grandei descubèrtas en Occitània, presentadas d’una maniera cronologica.

Lo blòg deuriá comportar doás ò tres publicacions chasque mes. La chausida dei subjèctes favorisa lei vestigis, lei cavaments e leis exposicions en País d’òc e alentorn.

Lei paginas fixas seràn publicadas pauc a cha pauc. Assaii de lei redigir en provençau «generau», per pas dire normat. Mei referéncias son lei diccionaris dau CLO ambe lei precisions ulterioras aportadas per Domergue SUMIEN dins l’encastre dau Conselh de la Lenga Occitana.

Lo blòg es en provençau maritime, un pauc pus libre.

Per facilitar la lectura correnta, escrivi pas toei lei detalhs de la prononciacion mai pensatz qu’en maritime…

• -ion si pronóncia -ien
• -atge e -age si pronóncian -agi
• -itge si pronóncia -ugi
• -ic, -esc, -òg, -ís si pronóncian -ique, -esque, -ògue, -isse (fòra dins país)
  Leis autreis -e de sostèn son escrichs quora fòrçan la prononciacion d’una consonanta finala
• -enh- si pronóncia -inh-
• -elh- si pronóncia -ilh-
• ò es per vò. Nòti leis autrei consonantas eufonicas (m-onte, v-uei, v-òc eventualament diftongat en [vwe]).
• ambe es per em/eme (cresi que mi li afarai jamai an aquesta convencion…).

Siáu pas un professionau e mon trabalh si vòu pas referenciau. Pasmens, l’encaminament es aqueu d’un afogat, donc es seriós. Se vesètz de fautas, tant dins lo fons coma dins la lenga, grandmercé de mi lei signalar. Se prepausatz de modificacions de fons, seretz brave de lei documentar. Avètz aicí d’autreis idèas se volètz donar un còup de man.

Anèm. Prenètz lo ferrat, la tibla e seguissètz-mi. Esperi que prendrètz aitant de plaser a percórrer mon site coma n’ai ieu a lo bastir.